AsiaCalling

Home News India A Much Needed Free Lunch for Indians Abandoned Hindu Widows

A Much Needed Free Lunch for Indians Abandoned Hindu Widows

សំបុត្រអគ្គិសនី បោះពុម្ព PDF

Download  វីរីនដាវ៉ាន់(Vrindavan)ឋិតនៅ ប្រទេសឥណ្ឌាភាគខាងជើង នៃរដ្ឋអ៊ុតតា ប្រាដែស​(Utta Prad​esh) ដែលត្រូវបាន​គេហៅថាជាទីក្រុងនៃស្រ្តីមេម៉ាយ។​ នេះគឺជាកន្លែងស្រ្តី​​មេម៉ាយ​ថ្នាក់ខ្ពស់​នៃអ្នកកាន់សាសនា​ហិណ្ឌូ​ដែល​លែងទទួលស្គាល់​ដោយ​គ្រួសាររបស់ពួក​គេ ​ហើយ​ពួកគេ​ក៏​មក​រស់នៅ​ទីនេះ​។ ពួកកគេត្រូវបានគិតថានេះជាប្រផ្នូលមិនល្អ​ ដូច្នេះគេក៏​បង្ខំ​ចិត្តកោរសក់ ស្លៀក​សំលៀកបំពាក់​ស និងច្រៀងចំរៀងថ្វាយអាទិទេព​ដើម្បីបន្ត​ជីវិត​​រស់នៅ។ អស់​រយះ​ពេល​​ជាងពីរឆ្នាំកន្លះ ដែលកម្មវិធីផ្តល់អាហារ​ថ្ងៃត្រង់ដោយ​មិនគិត​ប្រាក់​ត្រូវបានផ្តល់ឲ្យ ពួក​គេ​ជាច្រើនតាមតំរូវការ។ ចាវីនដឺ សិហ្គល(Jasvinda Sehgal) បានរាយ​ការ​ណ៍ពី​វីរីនដាវ៉ាន់​(Vrindavan)​​។ ហើយលោកនួន បូរិន​ជូនសេចក្ដីប្រែសម្រួល​។


អាហារថ្ងៃត្រង់គឺត្រូវបានផ្តល់​ឲ្យ​នៅផ្ទះមួយ​ទៅពួកស្រ្តីមេម៉ាយដែល​ត្រូវបានគេបោះបង់​ចោល​ក្នុង​​វីរីនដាវ៉ាន់​(Vrindavan) ។ បញ្ជីមុខម្ហូបថ្ងៃនេះគឺមានបាយ បន្លែ និង ​នំបុ័ងឥណ្ឌា។

មុនពេលពួកគេបរិភោគអាហារ​ ស្រ្តីមេម៉ាយទាំងនោះ​បានអរគុណ​ដល់​ព្រះជាម្ចាស់​សំរាប់​ការ​ប្រទាន​អាហារនេះ។​ ពួកគេ​ក៏បាន​អរគុណដល់​អាក់សាយផាត្រា​(Akshaypatra)​ដែល​មិនមែន​ជាក្រុម​របស់រដ្ឋាភិបាលដោយបានផ្តល់អាហារមិនគិតប្រាក់ដល់ពួកគេជារៀងរាល់​ថ្ងៃ។ ​ផាវាទី​(Parvati)​​បាន​បរិភោគអាហារកាល​ឆ្នាំមុន។

អាហារពិតជាឆ្ងាញ់ណាស់។ ព្រះជាម្ចាស់​បាន​ជួយ​ស្រោច​ស្រង់​​ឲ្យពួកយើងមានជីវិត។​

តាំងពីឆ្នាំមុន​នាងបានច្រៀង​ចំរៀង​ថ្វាយអាទិទេព​នៅក្នុង​ព្រះវិហារ​ ហើយ​ពេលខ្លះ​នាង​ក៏បាន​សុំទាន​​នៅតាមចិញ្ចើមផ្លូវដើម្បីចិញ្ចឹមជីវិតរបស់នាង​។ កូនប្រសារស្រីរបស់នាង​បានបណ្តេញ​នាង​​ចេញពីផ្ទះ​បន្ទាប់ពីស្វាមី​របស់នាង​បានស្លាប់​។​

 កូនប្រសារស្រី​គឺមិនជាប់សាច់ឈាម​នោះទេ​ ដូច្នេះ​ខ្ញុំមិន​មាន​ទំនាក់​ទំនង​ដ៏ល្អជាមួយ​កូនប្រសារស្រី​នោះទេ​។​ ខ្ញុំ​គឺជាមេគ្រួសារ​នៅក្នុងផ្ទះ​របស់ខ្ញុំ ប៉ុន្តែ​ពេល​វេលាល្អនេះ​មិនអាច​កើតឡើង​យូរអង្វែងនោះទេ។​ ខ្ញុំកំពុងតែតស៊ូណាស់ ប៉ុន្តែ​តិចបំផុត​ក៏​​ខ្ញុំ​បានទទួល​អាហារខ្លះដែរ។​

មានស្រ្តីមេម៉ាយប្រហែល១៤០​នាក់ផ្សេងទៀត ​ដែលមក​ទទួលអាហារថ្ងៃត្រង់នៅទីនេះ។​ ពួកគេ​ភាគច្រើនមានអាយុ៧០ឆ្នាំឡើងទៅ។​ ស៊ូយាកតា ​ណារ៉ាស៊ីមហាដាសា​(Suvyakta Narassimha) បានចូលរួមក្នុងកម្មវិធីការផ្តល់អាហារដោយមិនគិតប្រាក់​នៅក្នុង​វីរិនដាវ៉ាន់​(Vrindavan) ។​

 យើងឃើញថា​មាន​ស្រ្តីមេម៉ាយ​ជាច្រើន​ដែល​គួរអោយ​អាណិត​នៅ​ក្នុង​វីរីនដាវ៉ាន់ (Vrindavan) ។​ ហើយនោះគឺជាពេលដែលយើងបានពិចារណា ពីព្រោះ​​ចំនុច​សំខាន់​របស់យើង​គឺជាការផ្តល់អាហារ។ យើង​ក៏បាន​ផ្តល់​អាហារ​បរិភោគ​ទៅ​ដល់​កុមារ​ជាច្រើន​នៅក្នុងភូមិម៉ាធូរ៉ា(​Mathura District) ដូ​ច្នេះហេតុអ្វី​ក៏​យើងមិនអាច​ផ្តល់​អាហារ​ដល់​ស្រ្តី​មេម៉ាយ​ទាំងនេះផងដែរ។ ​ថ្មីៗនេះយើងបានសំរេចចិត្ត​ថា​នឹង​ផ្តល់​អាហារ​បរិភោគ​​​ដ​ល់​ស្រ្តី​ទាំងនេះ។​ ជា​​រៀងរាល់ថ្ងៃយើងបានផ្ញើរអោយពួកគេ នូវអាហារ៤ប្រភេទ​សំរាប់​បរិភោគ យើង​ផ្តល់​អាហារនេះ១ ដងក្នុង១​ថ្ងៃ​ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដែលមានចំនួន​៣៦៥​ថ្ងៃក្នុង១ឆ្នាំ។ អស់​រយៈ​ពេល​​ជាយូរមកនេះយើងជឿជាក់ថា​នឹងមានអ្នកផ្តល់​ជំនួយ​ជា​ច្រើន ដោយ​ផ្តល់ការឧបត្ថម្ភ ដែលអាចផ្តល់​អាហារ​បានគ្រប់គ្រាន់​ដល់ស្រ្តីមេ​ម៉ាយ​ទាំងអស់​នៅវីរីន​ដាវ៉ាន់​(Vrindavan) ។​

មានស្រ្តីមេម៉ាយនិងស្រ្តីទុរគតជាង៣០,០០០​នាក់រស់នៅក្នុងវីរីនដាវ៉ាន់(Vrindavan) ។​ គណៈ​កមា្ម​កា​រ​​​​ជាតិសំរាប់ស្ត្រីដែលរាយការណ៍ទៅតុលាការ​កំពូល​ បាននិយាយថា​ស្ត្រីមេម៉ាយ​ទាំងនេះ​​កំពុង​តែរស់នៅ​ក្នុងស្ថានភាព​ដ៏លំបាក​ ដោយគ្មានការជួយ​គាំទ្រ​ពីរដ្ឋាភិបាល​ទៅលើ​ ​ផ្នែកសុខុមាលភាព និង​ សុខភាព​នោះទេ។​ វាប្រឆាំង​នឹងច្បាប់​ក្នុង​ការ​ដកហូត​សិទ្ធិ​របស់​ស្ត្រីមេម៉ាយ​ដើម្បី​ទទួល​បានកេរមតក ឬ​ ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​បន្ទាប់​ពីការ​ស្លាប់បាត់បង់​ជីវិត​របស់ស្វាមី។ ប៉ុន្តែនៅក្នុងភាពជាក់ស្តែង នៃជំនឿសាសនាហិណ្ឌូ​ដែល​ពួកគេ​គិតថា​ជា​ភ័ព្វ​សំណាង​អាក្រក់​ គឺ​ប្រើប្រាស់សំរាប់គ្រាន់តែជាការដោះសារ ដើម្បី​ឈប់​ទទួល​ស្គាល់​ពួកគេ​តែប៉ុណ្ណោះ។​ ចាណាគី(Janaki) អាយុ៦៣ឆ្នាំ ត្រូវបានបណ្តេញចេញពីផ្ទះរបស់​នាង​ដោយ​កូនប្រុស​របស់នាងតែមួយគត់​ បន្ទាប់ពីការបាត់បង់ជីវិតរបស់ប្តីនាង។​ ជាមួយ​នឹង​ទឹកភ្នែក​ហូរ​ស្រក់​ចុះ នាងកំពុងតែព្យាយាមបង្ហាញ​ពីជីវិតរបស់នាង។

ដោយសារតែជំងឺដ៏យូរឆ្នាំ ប្តី​របស់ខ្ញុំ​បាន​ស្លាប់​កាល​ពី៨​ខែកន្លងទៅនេះ។ ឥលូវនេះ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាខ្ញុំជាមនុស្សតែម្នាក់ គត់​ដែល​រស់នៅ​ក្នុង​ពិភព​​លោកដ៏ធំធេងនេះ។ ខ្ញុំពឹងផ្អែកទៅលើអ្នកដទៃដើម្បីជួយខ្ញុំឲ្យរស់រានមានជីវិត។ ប្រសិន​បើ​អ្នកផ្តល់​​អាហារឲ្យខ្ញុំ ខ្ញុំអាចរស់បាន បើសិនជា​មិនផ្តល់ទេ​ខ្ញុំនឹងចាក​ចេញទៅឋានសួគ៌។

ស្ត្រីជាងពាក់កណ្តាល​ដែលរស់នៅ​ក្នុងមជ្ឈមណ្ឌល​ក្រីក្រ​នេះ ចេញពីគ្រួសារអ្នកមាន។ ម៉ូហ៊ីនី ហ្គីរី (Dr. Mohini Giri) គឺជាប្រធាននៃគណៈកមា្មការជាតិសំរាប់ស្ត្រី បានសិក្សា​ទៅ​លើ​ស្ថាន​ភាព​​​នៃស្រ្តីមេម៉ាយ​នៅក្នុង​វីរីនដាវ៉ាន់(Vrindavan) ។ នាងនិយាយថា មិនទាន់មាន​ទិដ្ឋភាព​ប្រែ​ប្រួលអ្វីដែលត្រូវបានធ្វើសំរាប់ ស្រ្តីមេម៉ាយនោះទេ។

រហូត​មកដល់​ពេលនេះ​បុរស​និង​សង្គម​ទាំង​មូល​មិនមានធ្វើបំរែបំរួលទិដ្ឋភាពអ្វីឲ្យល្អនោះទេ ស្រ្តីមេម៉ាយទាំង​នោះ​មិនអាច​ខ្លាចជា​អ្នក​មាន​អំណាចនោះទេ។ នាងត្រូវការ​អំណាចពីក្នុងសង្គម និង​ពីបុរស​ដែល​មើលងាយ​ពួកនាង។ ដូច្នេះ​​​វាជាការចាំបាច់ណាស់ដែលយើងត្រូវ​ផ្តោតទៅលើសង្គម ទៅលើ​មេដឹកនាំ​សាសនា និង​បុរស​​​ទាំងឡាយ ឲ្យមើល​ពីស្ថានភាព​នៃស្ត្រី​ទាំងឡាយ ដើម្បីកុំឲ្យមានការធ្លាក់ចុះ​យ៉ាង​ដូច្នេះ។

ការផ្តល់​អាហារថ្ងៃត្រង់​ដោយ​មិនគិតប្រាក់​បានកន្លងផុតទៅ។ នេះ​គ្រាន់តែ​ជា​អាហារ​មួយ​ពេល​​​ក្នុងមួយថ្ងៃ ហើយវាមានកង្វះខាតក្នុងការជួយផ្តល់តាមតំរូវការ​ដល់ស្រ្តីចាស់ៗ​ទាំងនេះ។
បាន​បន្ទាន់​សម័យ​ចុង​ក្រោយ​បំផុត ( ថ្ងៃច័ន្ទ ទី22ខែ​សីហាឆ្នាំ2011ម៉ោង10:34 )  

Search