ប៉ាគីស្ថានគឺជាប្រទេសទីមួយនៅអាស៊ីខាងត្បូង ដែលមានប័ណ្ណសំគាល់ដើម្បីការពារស្ត្រីប្រឆាំងនឹងការ យារយីផ្លូវភេទនៅកន្លែងធ្វើការ។ ស្ត្រីត្រូវបានគេតាមយាយីខាងផ្លូវ ភេទនៅតាមដងផ្លូវ និងនៅតាមមធ្យោ បាយធ្វើដំណើរសាធារណៈជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ តែពេលនេះ សេវាកម្មថ្មីរបស់ឡានក្រុងពណ៌ផ្កាឈូក កំពុង ផ្តល់សេវាកម្មធ្វើដំណើរដោយឥតគិតថ្លៃ។ ដោយដាក់ឲ្យដំណើរការនៅក្នុងទីក្រុងLahore វាជាសេវាកម្ម ឡានក្រុងតែមួយគត់សំរាប់ស្រ្តីជាលើកដំបូងនៅក្នុងប្រទេស។
ណាអ៊ីម សាហ៊ូតារ៉ា (Naeem Sahoutara) បានជិះលើឡានក្រុងនោះដែលបានរកឃើញនូវភាពខុសប្លែកពីមុន។ លោកនួន បូរិនសូមជូនសេចក្តីពិស្តារដូចតទៅនេះ។
ឡានក្រុងមួយបានមកទទួលអ្នកដំណើរជាស្ត្រី នៅឯចំណតឡានក្រុងដែលនៅខាងក្រៅសកលវិទ្យាល័យ Punjab។ វាជាឡានពណ៌ផ្កាឈូក ហើយផ្តល់នូវការធ្វើដំណើរដោយសុវត្ថិភាពនិងឥតគិតថ្លៃសំរាប់ស្ត្រី។បុរសត្រូវបានហាមឃាត់ពីការធ្វើដំណើរលើមធ្យោបាយតែមួយគត់នេះរបស់ស្ត្រី ប្រសិនបើពួកគេមិន បានធ្វើដំណើររួមជាមួយសមាជិកគ្រួសារទេនោះ។ បើមិនដូច្នេះទេ ពួកគេនឹងត្រូវចាប់ខ្លួន។
និស្សិតសកលវិទ្យាល័យម្នាក់ឈ្មោះMadiha Shah គឺម្នាក់ក្នុងចំនោមអ្នកដំណើរទាំងអស់។
“ខ្ញុំគិតថា វាល្អខ្លាំងណាស់។ វាជាគំនិតដ៏ល្អមួយដែលស្ត្រីគួរតែធ្វើ ដំណើរបំបែកគ្នាពីបុរស។ វាពិតជាមានផាសុកភាពណាស់សំរាប់ពួកយើង។ ចាស ដូចអ្នកដឹងហើយ ថា មានអ្វីកើតឡើង នៅពេលបុរសនិងស្ត្រីធ្វើដំណើររួមគ្នានៅក្នុងឡានតែមួយ។
ថ្វីត្បិតតែមានផ្នែកធំគ្រប់គ្រាន់នៅលើឡានក្រុងសាធារណៈដ៏ដោយ ជារឿយៗបុរសៗបានច្រានចូលទៅ ក្នុងបន្ទប់ធ្វើដំណើររបស់ស្ត្រី អំឡុងម៉ោងដែលចង្អៀតបំផុត។ កៅអីទំនេរសំរាប់ស្ត្រី កំរនឹងមានណាស់ ហើយការរំខានយាយីគឺជារឿងដែលកើតឡើងដដែលៗ។
នៅក្នុងឡានក្រុងពណ៌ផ្កាឈូកនេះមានអ្នកដំណើរចំនួន៤០នាក់ ហើយវានៅមានកន្លែងអង្គុយទំនេរពីរបី កន្លែងទៀត។ ស្ត្រីមួយចំនួនមមាញឹកនឹងការជជែកគ្នាលេង ខណៈដែលអ្នកដទៃទៀតកំពុងអានសៀវភៅ ឫស្តាប់ចំរៀង។ វាជាផ្ទាំងទស្សនីយភាពដែលមិនអាចនឹងនឹកស្រមៃដល់មួយ សំរាប់ស្ត្រីក្នុងការធ្វើដំណើរនៅលើឡានក្រុង សាធារណៈធម្មតាៗនៅក្នុងប្រទេសប៉ាគីស្ថាន។
Hina Fatima Kaneezនិយាយថា នាងស្អប់ឡានក្រុងសាមញ្ញទាំងនោះណាស់។
“ឡានក្រុងសាធារណៈ តែងតែផ្ទុកអ្នកដំណើរដែលតែង ជាន់ជើងគ្នាទៅវិញទៅមក។ អ្នកត្រូវតែប្រុងប្រយ័តកាបូបរបស់អ្នកពេលនៅក្នុងហ្វូងមនុស្ស ហើយនឹង នៅពេលអ្នកយកសំបុត្រជាបុរសចូលមកក្នុងកន្លែងអង្គុយរបស់ស្ត្រី ដើម្បីឲ្យសំបុត្រ។ បុរសៗមានកន្លែង សំរាប់ការធ្វើដំណើរធំ ហើយយើងមានកន្លែងតូចប៉ុណ្ណោះ។ ការឈរកាន់ប្រដាប់តោងរយៈពេលយូរ គឺលំបាកណាស់។”
ជាមួយនឹងសេវាកម្មឡានក្រុងពណ៌ផ្កាឈូកថ្មីនេះ បុរសតែម្នាក់គត់ដែលអាចនៅក្នុងឡាននេះបានគឺអ្នក បើកបរ ហើយសូម្បីតែអ្នកយកសំបុត្រក៏ជាស្ត្រីដែរ។
ឈរនៅមាត់ទ្វារឡាន Yasmin Ahmedស្រែកប្រាប់ពីឈ្មោះទីកន្លែងនីមួយៗខណៈដែលនាងលក់សំបុត្រ។ឯកសណ្ឋានរបស់នាង គឺរ៉ូបប្រពៃណីពណ៌ផ្កាឈូក។
“វាជាបទពិសោធន៍ដ៏អស្ចារ្យមួយ។ មនុស្សគោរពខ្ញុំ ហើយពួកគេ មានអារម្មណ៍មានផាសុកភាពជាមួយខ្ញុំ។ នៅទីនេះ ស្ត្រីធ្វើការនៅក្នុងផ្នែកខុសៗគ្នាតាំងពីអាកាសយានិក រហូតដល់អ្នកវិជ្ជាជីវៈផ្សេងៗទៀត តែមិនមែនការងារដូចខ្ញុំនេះទេ។ នេះជាភស្តុតាងមួយផ្សេងទៀតដែល បង្ហាញថា ស្ត្រីមានភាពស្មោះត្រង់ និងសកម្មនឹងការងារដូចបុរសដែរ។ (laughing)”
“ខ្ញុំគិតស្ត្រីគ្រប់គ្នាចូលចិត្តពណ៌ផ្កាឈូក។ ដូច្នេះ ប្រសិនបើវាជា ឡានក្រុងសំរាប់ស្ត្រី យើងជ្រើសរើសពណ៌ផ្កាឈូក។”
Huma Daha គឺជាអ្នកផ្តើមគំនិតដែលនៅពីក្រោយគំរោងនេះ។ គាត់ជាអ្នកគ្រប់គ្រងនៅក្រុមហ៊ុន មធ្យោបាយធ្វើដំណើរឯកជន Lahore។
“ជាមូលដ្ឋាន យើងបានធ្វើការស្រាវជ្រាវមួយចំនួនដើម្បីទទួល បានគំនិតយោបល់ ថាតើការប្រតិបត្តិការដំណើរការនៅលើផ្លូវដោយរបៀបណា ហើយថាតើបញ្ហាអ្វីដែល អ្នកប្រតិបត្តិការប្រឈមមុខ ឫផ្ទុយទៅវិញ តើអ្វីដែលអ្នកដំណើរបានឆ្លងកាត់។ ដូច្នេះ នៅក្នុងប្រតិបត្តិ ទាំងនោះ យើងបានរកឃើញថាបញ្ហាជាច្រើនមានជាប់ទាក់ទងជាមួយការធ្វើដំណើររបស់ស្ត្រីនៅលើមធ្យោបាយសាធារណៈ។ ពិតមែនហើយ មានតំបន់តិចណាស់ដែលត្រូវបានលៃលកសំរាប់ពួកគេ បើ ប្រៀបធៀបទៅនឹងបន្ទប់ធ្វើដំណើររបស់បុរស។ ដូច្នេះ គំនិតដែលនៅពីក្រោយសេវាកម្មឡានក្រុងពណ៌ ផ្កាឈូកនេះ គឺផ្តល់ឲ្យពួកគេនូវទីកន្លែងសំរាប់ធ្វើដំណើរកាន់តែទូលាយ និងកាន់តែងាយស្រួលនៅលើ ឡានក្រុង។ អ្នកគ្រប់គ្រងរដ្ឋ Punjab បានសំរេចលើគំនិតនេះនៅក្នុងខែមករា ហើយយើងបានចាប់ផ្តើម សេវាកម្មឡានក្រុងពណ៌ផ្កាឈូកនេះនៅលើផ្លូវ៣ខ្សែ។
Lahore គឺជាទីក្រុងធំបំផុតលំដាប់ទី២របស់ប្រទេសប៉ាគីស្ថាន ហើយក្នុងចំនួនប្រជាជនដែលមាន១២ លាននាក់នោះ មានពាក់កណ្តាលគឺជាស្ត្រី។
Hamza Shahbaz Sharif អ្នកតាក់តែងច្បាប់ បានសម្ពោធសេវាកម្មឡានក្រុងពណ៌ផ្កាឈូកនេះ។
“ស្ត្រីត្រូវបានទទួលរងនូវការអាម៉ាស់ ដោយការធ្វើដំណើរ នៅក្នុងឡានក្រុងដែលចង្អៀតហួសជាមួយបុរសៗ។ ដូច្នេះ រដ្ឋាភិបាលPunjab បានដាក់ឲ្យដំណើរការ សេវាកម្មឡានក្រុងនេះនៅលើមូលដ្ឋាននៃការសាកល្បងសិន ហើយចំនួនអ្នកជិះនឹងកើនឡើង នៅពេល ឡានក្រុង៥០០ទៀតត្រូវបាននាំចូលមកឆាប់ៗនេះ។
គំរោងនេះ ក៏មានគោលបំណងដើម្បីបណ្តុះបណ្តាលស្ត្រីឲ្យក្លាយជាអ្នកបើកបរផងដែរ។ បច្ចុប្បន្ន មាន ឡានក្រុងចំនួន៣ដែលធ្វើដំណើរ១២ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃ ដើម្បីសម្រួលដល់ការធ្វើដំណើររបស់ស្ត្រីក្នុងការ ទៅធ្វើការនិងទៅសិក្សា។ ការពង្រីកគម្រោងនេះ គឺអាស្រ័យលើអ្នកប្រើប្រាស់ នេះបើតាមសម្តីរបស់ Huma Daha ដែលមកពីក្រុមហ៊ុនឡានក្រុង។
“វាជាគំរោងសាកល្បង។ ថ្មីៗនេះ យើងកំពុងសំលឹងមើលពីចំនុច ខ្សោយ និងបញ្ហានានាដែលឡានក្រុងពណ៌ផ្កាឈូកនេះជួបប្រទះ ហើយព្យាយាមបំពេញតំរូវការនិង ការ ចាំបាច់នានា។ អ្វីៗផ្សេងទៀតដែលនៅសល់ គឺស្ថិតនៅលើការទាមទាររបស់អ្នកដំណើរ។ មនុស្សច្រើន ទៀតនឹងត្រូវធ្វើដំណើរ វានឹងមានឡានក្រុងបន្ថែមទៀត។ បើមានប្រជាជនសហគមន៍តិច ការធ្វើដំណើរ តិច នោះវាច្បាស់ជានឹងនៅដូចមុន គឺមានឡានក្រុងតែ៣ប៉ុណ្ណោះ។
ស្រ្តីភាគច្រើនបានស្វាគមន៍សេវាកម្មធ្វើដំណើរដាច់ដោយឡែកនេះ តែសកម្មជនសិទ្ធិស្ត្រី Mumtaz Mughal គិតផ្សេងពីនេះ។
“នេះជាការរើសអើងខាងយេនឌ័រ។ វាបានចាប់ផ្តើម នៅពេល ដែលតំបន់បែងចែកពីគ្នាត្រូវបានប្រកាសជាកន្លែងសំរាប់ស្ត្រីនៅក្នុងឡានក្រុង ដោយសារតែសង្គមអភិរក្ស និយមរបស់យើង ចោទសួរពួកគេផ្ទាល់ថាជាបញ្ហាសាសនា ដោយគិតថាការបញ្ចូលគ្នារវាងស្ត្រី និងបុរស នៅក្នុងឡានក្រុង គឺជារឿងអាក្រក់។ ហើយជំនួសឲ្យការធ្វើអ្វីម្យ៉ាងដើម្បីផ្លាស់ប្តូរទស្សនៈអភិរក្សនិយមនេះ ហេតុអ្វីក៏រដ្ឋាភិបាលកាន់តែរុញច្រានវា ដោយការបំបែកស្ត្រីនៅក្នុងឡានក្រុងសំរាប់ស្ត្រីនេះទៅវិញ? អ្វីដែលសំខាន់នោះគឺថា អាកប្បកិរិយារបស់មនុស្សត្រូវតែត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរ។
តែសំរាប់ពេលនេះ គ្រូបង្រៀនFouzia Jamil និយាយថា នាងមានអារម្មណ៍ថាទទួលបានពរជ័យដែល នាងអាចធ្វើដំណើរទៅធ្វើការជារៀងរាល់ថ្ងៃដោយសុខសន្តិភាព។
“ឡានក្រុងនេះ គឺល្អខ្លាំងណាស់ព្រោះមានក្មេងប្រុសៗតែងតែរំខានយើងនៅក្នុងឡានក្រុងសាធារណៈ។ ពួកគេបានឡើងជិះមុនពេលពួកយើងឡើង ហើយនៅក្នុងឡាន យើងត្រូវបានគេនិយាយលូកលាន់។ ពេលនេះ ខ្ញុំអាចធ្វើដំណើរបានដោយសុវត្ថិភាព និងមានផាសុក ភាព ខណៈដែលនិយាយពីនេះពីនោះជាមួយមិត្តភ័ក្ត្រនៅក្នុងឡាន។ ឡានក្រុងធម្មតា បើកលឿនណាស់ ដើម្បីទៅទទួលអ្នកដំណើរ តែឡាននេះមានសុវត្ថិភាពច្រើនជាងសំរាប់ពួកយើង។
